अर्घाखाँची नरपानीको दहखोलामा भएको सवारी दुर्घटनाको सम्झनामा केही शब्द           (२०६९ श्रावण २१, शनिवार)

सन्धिखर्क थियौ हामी धेरै कलमकर्मी ।
नास्ता खाँदै गर्दा सुन्यौ गाडी पल्ट्यौ भन्नी ।।

घाम पनि डाडा पारी जादै थियो हेर ।
समयले ठिक्क ५ बजाउन लाहे तिर ।।

सबै जना हस्याङ फस्याङ गर्दै हिंड्न लाग्यौ हामी ।
एउटै बाइकमा ३ जना बसी पुग्यौ साथी ।।

घटना स्थल दहखोला धेरै थिएन टाढा ।
बिचल्लीको रमेती धेरै देख्यौ सारा ।।

हामी पनि गयौ करीब ३ सय मिटर तल । 
अङग भङग रक्ताम्य बिचित्र थियो झन ।।

आत्तिएर पुग्ने हरु धेरै थिए गाउंले हरु ।
धेरै थिए आफ्ना कोही परेकी भन्दै आउने हरु ।।

बुटवल वाट फोर्स हिड्यो सन्धिखर्क जान भनी ।।
कैयौयात्रा गर्दैथिए आजै घर जान भनी ।

दिउसोको चर्को घाम संगै सन्धिखर्क यात्रा भयो ।।
४ घण्टा नपुग्दै यतिठुलो घट्ना भयो ।।

कहि थिए बुढा बुढी कहिथिए नावालक ।
१५ जना यात्रा संगै मर्नु पर्यो फोर्स र चालक ।।

छेद बिछेद लास भयो गुडीया जस्ता साना बालक ।
पार्ट पुर्जा कहा–कहा केहि छैन फोर्सको हालत ।।

मपनि गए त्यहा अरुपनि आउदै थिए ।
मरेकात मरीहाले वाचेकाले मुख बाउदैथिए ।।

४ घण्टाको यात्रा भित्र फोर्स घट्ना भयो जहाँ ।
एक घरका २ जना सम्म पनि परे त्यहा ।।

तितो पिरो किन गर्ने मरीलाने केहोला ?
१५ लासको यौटै चियान भयो घुम्टि दह खोला।।