अथक यात्री: बिजुला रायमाझी ( पौरखी)

अथक यात्री: बिजुला रायमाझी ( पौरखी)

अर्घाखाँचीडट्कम संवाददाता|

वसन्त ऋतुको संघारमा टेकेछ पाइला कहाँ

आमाको न्यानो कोखबाट प्रकृतिको काखमा।


बन्द संसार पार गरी खुला आकाशमा

आयो यात्रा सुरु गरेँ भनी सबैलाई व्यँझायो । 


यात्रा त सुरु गर्यो कुनै गन्तव्य बिना थाहै भएन

उसलाई कहाँ पुगिएला कुन दिन ।


’ चट्टान पत्थर खोला र जंघारले छेकिएन

आफ्नो स्वार्थ र फाइदा कहिल्यै हेरिएन ।


यात्रा निरन्तर छ भोक प्यास पनि भनिएन

थकाइ लाग्दा बास बस्न झुपडी बाहेक भेटिएन ।


समाज फेर्न खोज्दा पुरानै सोंच मेटिएन

केवल प्राण धान्दै अघि बढ्न हिम्मत हारिएन।


हिड्दा हिड्दै सहयात्रीहरु समुद्रपारि पुगेछन्

पत्तै भएन दिन बितेको दाँत पनि गलिसकेछन् ।


पाइलै पिच्छे ठेस लाग्दै उपचार गर्दै गर्दा फुर्सदै भएन

उसलाई साथीको कांध फेर्दा ।


तर पनि यात्रा जारी छ छैन कत्ती थकाई

विस्तारै पाइला सार्दै छ सबैलाई अघि लगाइ ।


बाटोमा आएका खहरे भेल र आँधीसँग नडराइ

खोला तर्न फड्के अनि पुल बन्छ हात समाइ ।


यात्रीको यात्रा कत्ती पनि छैन

रोकिएको गन्तव्यमा पुग्न छैन

अझै पहाड फोरिएको ।


अथक योध्दा बनेर समाज बदल्न खोजिएको

सजिलो बाटो छोडेर भिरको बाटो रोजिएको ।


हिडदा थकाइ मानिएन पारिश्रमिक पनि मागिएन

दुश्मनको सामु कहिल्यै घँडा टेकिएन ।


लोभ लालचले लोभिएन रोइकराइ गरिएन

आफ्नो बाटो हिडदा कसैको खुट्टा तानिएन।


समाज बदल्ने झिनो आसा फेरिएको कहाँ छ र ?

रुप मात्र फेरिए जस्तो गुण भरिएको कहाँ छ र ?


गन्तव्यमा विश्राम लिन पुग्नु पर्छ अझै पर

अथक यात्रा रोकिदैन चल्छ अझै निरन्तर ।

चल्छ अझै निरन्तर ।।


बिजुला रायमाझी(पौरखी)